Nową na złość zamkowi postawił Soplica. W tamtej, jak w swym dziedzictwie, rej wodził Gerwazy, W tej najwyższe za stołem brał miejsce Protazy.
Nowa karczma nie była ciekawa z pozoru. Stara wedle dawnego zbudowana wzoru, Który był wymyślony od tyryjskich cieśli, A potem go Żydowie po świecie roznieśli: Rodzaj architektury obcym budowniczym Wcale nie znany; my go od Żydów dziedziczym.
Karczma z przodu jak korab, z tyłu jak świątynia: Korab, istna Noego czworogranna skrzynia, Znany dziś pod prostackiem nazwiskiem stodoły; Tam różne są zwierzęta: konie, krowy, woły, Kozy brodate; w górze zaś ptastwa gromady I płazów choć po parze, są też i owady. Część tylnia, na kształt dziwnej świątyni stawiona, Przypomina z pozoru ów gmach Salomona, Który pierwsi ćwiczeni w budowań rzemieśle Hiramscy na Syjonie wystawili cieśle. Żydzi go naśladują dotąd we swych szkołach, A szkoł rysunek widny w karczmach i stodołach. Dach z dranic i ze słomy, śpiczasty, zadarty, Pogięty jako kołpak żydowski podarty. Ze szczytu wytryskają krużganku krawędzie, Oparte na drewnianym licznych kolumn rzędzie; Kolumny, co jak wielkie architektów dziwo, Trwałe, chociaż wpół zgniłe i stawione krzywo Jako w wieży pizańskiej, nie podług modelów Greckich, bo są bez podstaw i bez kapitelów. Nad kolumnami biegą wpółokrągłe łuki, Także z drzewa, gotyckiej naśladowstwo sztuki. Z wierzchu ozdoby sztuczne, nie rylcem, nie dłutem, Ale zręcznie ciesielskim wyrzezane sklutem, Krzywe jak szabasowych ramiona świeczników; Na końcu wiszą gałki, cóś na kształt guzików, Które Żydzi modląc się na łbach zawieszają I które po swojemu "cyces" nazywają. Słowem, z daleka karczma chwiejąca się, krzywa, Podobna jest do Żyda, gdy się modląc kiwa: Dach jak czapka, jak broda strzecha roztrzęśniona. Ściany dymne i brudne jak czarna opona, A z przodu rzeźba sterczy jak cyces na czole.
W środku karczmy jest podział jak w żydowskiej szkole: Jedna część, pełna izbic ciasnych i podłużnych,
Wersja do druku 
Wyślij znajomemu 
Popraw/rozbuduj artykuł
