g) konflikt wewnętrzny – Jacek Soplica jest wewnętrznie rozdarty pomiędzy poczuciem własnej krzywdy u niesprawiedliwością świata a poczuciem winy za zamordowanie Stolnika. Pragnie ofiarnie służyć ojczyźnie, lecz jednocześnie ma świadomość, że jego działania mogą okazać się nieskuteczne.
2. Cechy odróżniające bohatera od modelu bohatera romantycznego: a) przemiana wewnętrzna – Jacek Soplica przechodzi głęboką przemianę wewnętrzną. Z typowego szlacheckiego awanturnika i hulaki, pełnego pychy i buntu staje się człowiekiem pokornym i ofiarnym.
- klp.pl bez reklam, 30 dni tylko 1,23 zł. Zamów teraz!
b) wyzbycie się romantycznego indywidualizmu – ksiądz Robak jest zupełnym przeciwieństwem dawnego Jacka – jest człowiekiem pokornym, cichym, anonimowym, całkowicie podporządkowującym swoją egzystencję sprawie, w imię której walczy.
c) przemiana wewnętrzna bohatera ma charakter symboliczny – ksiądz Robak staje się uosobieniem losu narodu, bohaterem, którego postępowanie powinno stanowić wzór dla Polaków, żyjących pod zaborami.
d) dojrzałość emocjonalna bohatera – Jacek Soplica w odróżnieniu od bohaterów romantycznych jest mężczyzną dojrzałym, w średnim wieku, wyciągającym odpowiednie wnioski ze swego młodzieńczego szaleństwa.
e) charakter śmierci bohatera – Jacek Soplica nie umiera śmiercią samobójczą, która była często nieodłącznym elementem biografii bohatera romantycznego. Jego śmierć jest śmiercią ofiarną, swoistym odkupieniem za zbrodnię, dokonaną na Stolniku – umiera w wyniku rany, odniesionej podczas potyczki z Moskalami, kiedy to zasłania własnym ciałem Hrabiego, krewnego Horeszki.
Zakończenie Jacek Soplica jest bohaterem, którego można określić mianem bohatera romantycznego, lecz jego postać wykracza poza model tego typu bohatera literackiego. Zastanów się, co kreacja postaci Soplicy zyskała dzięki przemianie wewnętrznej.