Komizm sporu Asesora z Rejentem
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Podkreśleniem jałowości owej długotrwałej i żywiołowej kłótni jest… jej zakończenie. Wprawdzie pozornie wszystko okazuje się być w jak największym porządku – oba charty rzeczywiście spisują się tak wyśmienicie, jak o tym świadczyli właściciele. Sąd Wojskiego kończy sprawę ku obopólnemu i ogólnemu zadowoleniu. Poeta jednak nie nobilituje swoich postaci. Rozwiązanie sporu opatrzył bowiem nutką niepewności – sugerując, że było ono rezultatem fortelu Wojskiego, który miał w tym celu specjalnie wyhodować „udomowionego” szaraka. Tym samym nawet w zakończeniu czytelnik zmuszony jest uśmiechnąć się z dobrotliwym pobłażaniem i politowaniem nad zasadnością całego sporu.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Obraz i ocena szlachty w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza - plan wypracowania
2  Charakterystyka Telimeny
3  Wątek miłosny w Panu Tadeuszu



Komentarze
artykuł / utwór: Komizm sporu Asesora z Rejentem






    Tagi: