KSIĘGA SIÓDMA - RADA

Wyłącz reklamy na

miesiąc • rok

Ale z miny poznano, że coś złego knuje,
Więc do kordów, i hajże! On się rejteruje,
Odcina się, już ranny, przyparty do płotów,
Gdy mu skoczył na odsiecz Zan i trzech Czeczotów.
Zaczem rozjęto szlachtę, ale w tym rozruchu
Dwóch było ciętych w ręce, ktoś dostał po uchu.
Reszta wsiadała na koń.

Hrabia i Gerwazy
Porządkują, rozdają oręże, rozkazy.
W końcu wszyscy przez długą zaścianku ulicę
Puścili się w cwał, krzycząc: "Hajże na Soplice!"

strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 - - 11 - - 12 - - 13 - - 14 -

Kim chcesz zostać?

Wersja do druku Wyślij

Wyślij znajomemu Wyślij

Popraw/rozbuduj artykuł

Komentarze
artykuł / utwór: KSIĘGA SIÓDMA - RADA

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)

Tagi:

Pan Tadeusz - studia, matura, korepetycje i konsultacje on-line

• Pan Tadeusz - treść
• KSIĘGA PIERWSZA - GOSPODARSTWO
• KSIĘGA DRUGA - ZAMEK
• KSIĘGA TRZECIA - UMIZGI
• KSIĘGA CZWARTA - DYPLOMATYKA I ŁOWY
• KSIĘGA PIĄTA - KŁÓTNIA
• KSIĘGA SZÓSTA: ZAŚCIANEK
• KSIĘGA SIÓDMA - RADA
• KSIĘGA ÓSMA - ZAJAZD
• KSIĘGA DZIEWIĄTA - BITWA
• KSIĘGA DZIESIĄTA - EMIGRACJA. JACEK
• KSIĘGA JEDENASTA - ROK 1812
• KSIĘGA DWUNASTA - KOCHAJMY SIĘ
• OBJAŚNIENIA
• [EPILOG]

Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz: